...Όλοι κάποτε ευχόμαστε να ζήσουμε το "Γελαστό απόγευμα" που 'ναι χαμένο
κάπου στα εφηβικά μας όνειρα...
Άλλοι το βρήκαμε κι άλλοι δυστυχώς όχι...
Είμαστε εδώ για να μοιραστούμε τις σκέψεις μας , απλά , ειλικρινά ,

έστω στο χρόνο τ' απογευματινού
μας καφέ...
Ν' ανταλλάξουμε απόψεις...
Να επικοινωνήσουμε έστω...
Ελεύθερα , εχέμυθα κι ανώνυμα αν προτιμάτε...

Καλώς ήλθατε στο "Γελαστό απόγευμα"

Στέλιος



Πέμπτη, 29 Μαΐου 2008

Ίσως τρελός μα...γελαστός!


Φεύγω...κι επιστρέφω...
Ατέλειωτες φυγές κι όμως...γυρίζω.

Τρομάζω απ' τους ανθρώπους,

χαρούμενοι τάχα μα τόσο θλιβεροί...

Κι ανοίγω βήμα μου γοργό πάνω στο κύμα πλέω,

νιώθω σα να 'μαι ο Θεός...μα ανθρώπου δεν το λέω...

Πίνω θαλασσινό νερό και παίζω με τους γλάρους...
πετάω και στροβιλίζομαι ολόγυρα απ' τους φάρους...

Είμαι τρελός...

Αλλά το μίσος και το ψέμα σου, με φέρνουν πίσω...

Όχι αγάπη, ψεύτικα χαμόγελα και θολές ματιές...
Κι εγώ γυρίζω...πάλι εδώ.

Παρασκευή, 23 Μαΐου 2008

Γελαστοί με τα χάλια μας!!!


Εεε μα φτάνει πια!!!
Σε μια χώρα που κατεδαφίζεται μέρα με τη μέρα, όπου οι μισθοί έχουν εξομοιωθεί με τις συντάξεις, όπου το 75% των νοικοκυριών είναι υπερχρεωμένα στις τράπεζες, που ξεπουλιέται όσο-όσο η δημόσια περιουσία σε ξένους
ενώ πληρώσαμε όλοι για να την αποκτήσουμε...
Ε, ΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ! ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ EUROVISION!!!
(Που κάθε άλλο παρά "EURO" είναι λόγω συμμετοχής
Τουρκίας κι άλλων μη Ευρωπαϊκών χωρών).
*Ενώ περνάνε "στα ψιλά" ειδήσεις όπως
η επιβολή φόρου για κάθε ιδιοκτησία ακινήτου...
(πόσο θα το πληρώσουμε αυτό το κωλοκτηματολόγιο;)
*Ενώ μόνο η Νομαρχία Πειραιά κάνει ελέγχους για επικίνδυνα τρόφιμα τα οποία καταλήγουν στο πιάτο των παιδιών μας...
(κάποιοι άλλοι νομάρχες έχουν πάντα απόκριες βλ. Ζορρό)
*Ενώ βλέπουμε πως φιμώνονται όσοι μιλούν
για τους χαμηλούς μισθούς και την μη αξιοκρατία...
*Ενώ οι "μεσάζοντες" κερδοσκοπούν ασύστολα κι ανενόχλητοι έτσι ώστε με το μισθό σου να μπορείς ν' αγοράσεις μόνο ένα...αγγούρι!!!
Κι ενώ λοιπόν συμβαίνουν όλ' αυτά...
Να σου η Καλομοίρααα!!!
Και "...τι καλό κορίτσι", "πόσο πολύ καλές κριτικές"...Βοούν τα μεσημβρινά τηλεοπτικά εκτρώματα κι ασχολούνται με τον ανταγωνισμό μεταξύ της χοντροκώλας πανηγυριώτισσας τραγουδιάρας και της πανηλίθιας αμερικανοαμερικανίδας
που διεκδικεί τον τίτλο.
Έπεσε κι η υποστήριξη από τη ζωντοχήρα του Αλβανού...
κι έδεσε το γλυκό!
Σαν να μην έφταναν όλ' αυτά μπαίνουν στο χορό κι οι πρωινές "ενημερωτικές" εκπομπές και οι κατά τ' άλλα έγκριτοι δημοσιογράφοι κάνουν τα σχόλιά τους ως έμπειροι μουσικοί παραγωγοί για το Ελληνικότατο "secret combination"!!!
-ΠΟΣΑ ΠΛΗΡΩΣΕ (ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ) Ο ΚΟΣΜΑΚΗΣ ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΜΗ ΓΙ' ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΩΛΟΣΥΜΜΕΤΟΧΗ;;;
-ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΠΕΧΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΔΕΙΞΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΑΦΟΥ ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΦΩΝΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ "FYR MACEDONIA";;;
-ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΑΘΛΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΑΚΗ, ΑΠΟΚΑΛΕΙΤΑΙ "ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ";;;


ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΕΙΔΗΣΗ ΤΙ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΜΑΣ;

Νιώθω απέραντη ντροπή και απέχθεια γι' αυτόν τον εξευτελισμό μας κι εύχομαι ολόψυχα τα χρήματα που μου πήραν ετσιθελικά για ΕΡΤ να τα ξοδέψουν σε χαρτομάντιλα για το θρήνο της ήττας...
Ουστ από δω αλήτες!!!

Σάββατο, 17 Μαΐου 2008

Τα γελαστά παιχνίδια απ' το χθες...


Φιλαράκια μου,
Όσο καλοκαιριάζει τόσο και λιγότερο κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή και γι' αυτό μην παρεξηγείτε την απουσία μου...
Προσπαθώντας να ξεπεράσω τις σκέψεις γύρω απ' το μαύρο χάλι που μας δέρνει μπήκα στο δωμάτιο του πιτσιρικά μου (τριάμισι χρονών) και για να με υποδεχτεί μου άδειασε στα πόδια ένα κασόνι παιχνίδια (εκείνα που για να τα μαζέψεις θέλεις 45' και μισό λεξοτανίλ).
Αφού πέρασα το πρώτο σοκ ξεχώρισα ένα πλαστικό στρατιωτάκι ανάμεσα στ' άλλα παιχνίδια.
Ξάπλωσα σαν υπνωτισμένος στο κρύο πάτωμα κι άρχισα
μανιωδώς να ψάχνω για τα υπόλοιπα.
Αφού βρήκα όσα υπήρχαν τέλος πάντων, άρχισα να τα παρατάσσω ενώ απ' το μυαλό μου περνούσαν μνήμες απ' τα παιδικά μου χρόνια και τις μάχες που 'χαν δώσει κάποια παρόμοια στρατιωτάκια κρυμμένα στα χώματα της απέναντι αλάνας
κι ανάμεσα σε πέτρες και ξεροχόρταρα...
..."Μπαμπά να πάρε κι άλλο το ίγιο"...μια φωνούλα διέκοψε την νοσταλγική μου αναδρομή (και το παιχνίδι μου)...
Κοίταξα στα μικρά του χεράκια κι είχε μαζέψει στρατιωτάκια νέας γενιάς με διαφορετικά χαρακτηριστικά,
που κουνάνε χέρια, πόδια, κεφάλια...
Πόσο πολύ αλλάξαν οι καιροί!
Ο γιος μου ποτέ δε θα γευτεί τη μαγεία της αλάνας κι εγώ ποτέ δε θα δω με ενθουσιασμό την εκφραστικότητα
στο πρόσωπο του νέου στρατιώτη...
Α και να εξηγηθώ: Δεν είμαι μιλιταριστής και στο γιο μου
αρέσει τρομερά ο Μπόμπ Σφουγγαράκης...
Ευτυχώς δεν έχουμε ακόμα πλαστικά όπλα στα παιχνίδια μας και δεν ξέρουμε την χρήση τους...


Και μην ξεχνάμε και τα παιδιά του μη "δυτικού πολιτισμού" που οφείλουν τη δυστυχία τους σε μη πλαστικά όπλα από τα πολιτικά παιχνίδια διεθνούς φήμης δολοφόνων...
Παιδιά στο Αφγανιστάν

Παρασκευή, 9 Μαΐου 2008

Γελαστά...ιδιογράφΩς



Ο φίλος μου Αντώνης με κάλεσε στο παιχνιδάκι
αυτό και με τιμή αποδέχτηκα την πρόσκληση...

Οι κανονες ειναι:
1. Γράψε
2.Σκανάρισε ή φωτογράφισε…
3. Ανάρτησέ το.
4. Στο τέλος του ποστ γράψε: για το http://autographcollectors.blogspot.com
5. Προσκάλεσε άλλους 5 ή και περισσότερους blogger να συμμετέχουν.
Προσκαλώ λοιπόν τη Σόνια, τη roadartist, τους Μετεωρίτες...οικογενειακώς κι όποιον φίλο επισκέπτη μου...

Για το http://autographcollectors.blogspot.com

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2008

Των γελαστών αγώνων η συνέχεια...( Μέρος ΙΙI )











Ήμασταν και σήμερα στους δρόμους του Πειραιά για να φωνάξουμε πάλι το δίκιο μας...
Μη σκουριάσουμε κιόλας...Ήταν ένα όμορφο πρωινό με ήλιο και ψυχρούλα κι η παρουσία του συναδέλφου, η κινητοποίηση, ο καφές και το τσιγάρο σου 'δινε μια αίσθηση ευφορίας, αγωνιστικότητας και γιατί όχι αισιοδοξίας...
Μοιράσαμε τα παρακάτω φέιγ βολάν στους οδηγούς που υπομονετικά περίμεναν να περάσει η πορεία (εκτός από ένα μαλ**κα που έβριζε από μέσα του)
κι όλοι οι φίλοι μας έλεγαν "μαζί σας μάγκες, γερά"...
Φτάσαμε στο Υ.Ε.Ν και το 'χαν ζώσει με κλούβες μην τυχόν και το πάρουμε...
Κάτι πασχαλινά βαρελότα, απ' αυτά που ανοίγουν κρατήρα είχαν περισσέψει σε κάποιο συνάδελφο και άδραξε την ευκαιρία να βγάλει τα ποντικάκια απ' τις κλούβες τους...
Χα χα χα...πολύ γέλιο!
Κρίμα που έλειπε ο υπουργός και δε γέλασε μαζί μας...είχε δουλειές, λέει!!!
Μην ξεχάσω ν' αναφέρω πως μαζί μας ήταν και συνάδελφοι από τη Θεσσαλονίκη...
Έτσι γι' άλλη μια φορά ήμασταν όλοι γελαστοί...κι όχι γελασμένοι...
Εις το επανειδείν λοιπόν!!!

Τρίτη, 6 Μαΐου 2008

Γελαστά, γιατί...έτσι γουστάρω...


Δε γονατίζω στη μελαγχολία του Μάη...
σ' ένα άφιλτρο καίω τη μοναξιά μου...
γελάω...κι ας είναι ψέμα...όμως το θέλω !
πάλι οι νύχτες θα ζεστάνουν...
κι ως το ξημέρωμα θ' αλητεύω στις ακρογιαλιές...
λευκό πουλί στον ουρανό...
...γιατί γουστάρω!

Πέμπτη, 1 Μαΐου 2008

Καλό μήνα με πολλά γελαστά απογεύματα...



Καλώς ορίσατε φιλαράκια μου πίσω (όσοι γυρίσατε) και καλή επάνοδο στα καθήκοντά σας...
Να ευχηθώ καλό μήνα και μιας κι είναι ο τελευταίος της άνοιξης να μας φέρει αυτό που όλοι περιμένουμε...
Εγώ δε βγήκα απ' το σπίτι καθόλου αυτές τις μέρες
(και πιστέψτε με δε μετάνοιωσα καθόλου)
κι έτσι δεν "έπιασα τον Μάη"...
(αφού τον πιάνουμε απ' το Γενάρη κάθε μέρα,
σήμερα περιμέναμε;;;)...
Φιλοτέχνησα λοιπόν το άνωθεν σκιτσογραφικό καλλιτέχνημα
κι είπα να το μοιραστώ μαζί σας
μιας και τέτοια παραμορφωτική ομορφίτιδα δε μπορούσα
να την αντέξω μονάχος...
Τέλος πάντων, καλό μήνα μάγκες, υγεία
και γερά στους αγώνες μας...
Φιλούρες